قد یه پاییز دورتر نشستی و باروونم
دیگه دلیل خوبی واسه چتر نیست
اونقد هوا دلگیره که چای بهار نارنج هم
عطرش دیگه مثل قدیما عطر نیست
من هنوز میرقصم رو نت ساز دلم
که از اون روزی که رفتی بد صداس ناکوکه
راهی یک سفرم که گمه تو نقشه اش
خونه ی رویاهام ، که بعد تو متروکه
اسم تو رمز عبور از همه ی مرزا بود
واسه رفتن تو دل عشق بهترین ویزا بود
اسم زیبای تو با یه مشت خالی خاطره
سهمم از اون همه حس خوب همین چیزا بود
توی اون لحظه که رفتی ساعتم خوابیده
روح من فقط غمو تو این خونه راه میده
یا یه دیوونه تو باررون یا تو قاب پنجره ام
بی تو خورشید سیاهی تو خونه تابیده
بی تو فصلا همه پاییز همه برگریزونن
گلایِ خشکِ تو باغچه حالمو میدونن
همه با هم گریه کردیم واسه دوری از هوات
همه با صدای سازم اسمتو میخونن
اسم تو رمز عبور از همه ی مرزا بود
واسه رفتن تو دل عشق بهترین ویزا بود
اسم زیبای تو با یه مشت خالی خاطره
سهمم از اون همه حس خوب همین چیزا بود
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
هایکا - ساعت پنج
هایکا - آباژور