زمین سرد و زمان سرد و
جدایی ز آغوش جان سرد و
دلم گرمه
دلش خوش باد رهش خوش باد
دلى سخت سپردمش به دام افتاد
دلم گرمه
آخه زمين و زمان عشقاى تو جهان
نميتونه جاشو بگيره واى
آخه دلم ازش پره يه دنيا دلهره
نميتونه جاشو بگيره واى
دلم پيشش امانت بود
شايد پيشم هوا بد بود
كه با چشم گريون ازم رد شد
از وقتى كه رفتش هوا بد شد
هوا بد شد دلم لرزيد
شايد روزى دلش ترسيد
از رفتن از دورى پشيمون شد
از وقتى كه رفتش دلم خون شد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
