مثه تجریش سرد و بارونی
آفتاب تنبل زمستونی
یا مثل آخرای مهمونی
مث عصرای جمعه دلگیرم
مث تنهایی و پیاده روی
تووی دلدادگی زیاده روی
مث یه مشت قرص دُز قوی
وقتی نیستی یه گوشه میمیرم
رنگ چشمامو وقتی یادت رفت
با خودم گفتم اینجا آخرشه
مث باغی که گُر گرفته و باد
بیقرار گلای پَرپَرشه
من بریدم قبول کن سخته
زندگی با چشای روشن تو
همش احساسِ شک همش تردید
اضطراب یه روز رفتن تو
حتی شعرای من توو این روزا
مثِ اصرار های بیهوده ان
غنچه هایی که از تو چیده شده
پسرایی که عاشقت بودن
مثه تجریش سرد و بارونی
آفتاب تنبل زمستونی
یا مثل آخرای مهمونی
مث عصرای جمعه دلگیرم
مث تنهایی و پیاده روی
تووی دلدادگی زیاده روی
مث یه مُشت قرص دُز قوی
وقتی نیستی یه گوشه میمیرم
رنگِ چشمامو وقتی یادت رفت
با خودم گفتم اینجا آخرشه
مث باغی که گُر گرفته و باد
بیقرار گلای پَرپَرشه
من بُریدم قبول کن سخته
زندگی با چشای روشن تو
همش احساس شک همش تردید
اضطراب یه روز رفتن تو
حتی شعرای من توو این روزا
مثِ اصرار های بیهوده ان
غنچه هایی که از تو چیده شده
پسرایی که عاشقت بودن
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
