ای ساکن جان من آخر به کجا رفتی
در خانه نهان گشتی یا سوی هوا رفتی
چون عهد دلم دیدی از رنج بگردیدی
چون مرغ بپریدی ای دوست کجا رفتی
رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی
ماننده بوی گل با باد صبا رفتی
نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی در نور خدا رفتی
در روح نظر کردی چون روح سفر کردی
از خلق حذر کردی وز خلق جدا رفتی
ای خواجهی این خانه چو شمع در این خانه
وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی
رفتی تو بدین زودی تو باد صبا بودی
ماننده بوی گل با باد صبا رفتی
نی باد صبا بودی نی مرغ هوا بودی
از نور خدا بودی در نور خدا رفتی
ای خواجهی این خانه چو شمع در این خانه
وز ننگ چنین خانه بر سقف سما رفتی
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
