گره کار این جهان با توست
این گره را مگر تو باز کنی
باد بیخود به پنجره میخورد
پنجره را مگر تو باز کنی
مثل عطری در عمق پیراهن
مایه تار و پود من هستی
مرگ با زندگانی یکسان است
تا تو بود و نبود من هستی
تا تو بودو نبود من هستی
دل مرا دل تو به بهانه کشانده ست تا
نفس من گره خورده به یک تب تند از تو
تو خود صبح منی ته غم در شب من
بشوم حوصله کن و مرا پرسه بزن
آمدی و چقدر یادم رفت
آن چک روزگار یادم داد
من پر از بی قراری ات بودم
عشق تو انتظار یادم داد
هر چه هم که به انتها برسم
باز در ابتدای من هستی
من از این ماجرا نمیگذرم
تو خود ماجرای من هستی
تو خود ماجرای من هستی
دل مرا دل تو به بهانه کشانده ست تا
نفس من گره خورده به یک تب تند از تو
تو خود صبح منی ته غم در شب من
بشوم حوصله کن و مرا پرسه بزن
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
تب تند - ایمان قیاسی