من و ببخش عزیزم نگو وفا ند اشتی
به جز فرار از این عشق برام راهی نذاشتی
ندارم من نصیبی به غیر از رنج و محنت
همیشه قسمت این بود سراب و آه و حسرت
ندوستی که این عشق برام صبری نذاشته
نه احساس گناهی پشیمونی نداشته
من از نامهربونی به تلخیا رسیدم
به غیر از دوری و غم من دیگه چیزی ندیدم
من از عشق و نیازت از اون هرم نگاهت
به تو دل بسته بودم نشستم چشم به راهت
من از داغ جدایی دارم آتیش میگیرم
از این دل خستگیها دلم میخواد بمیرم
پس از اون آشنایی نگاه دلربایی
پس از اون بی وفایی غریبی و جدایی
میرم شاید دوباره دل من پر بگیره
شاید از این جدایی دلم عبرت بگیره
میرم شاید دوباره دل من پر بگیره
شاید از این جدایی دلم عبرت بگیره
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
