آهای نیلوفر قصه کجا رفتی بدون من
بیا دنیامو زیبا کن یه
گل باش تو خزون من
موهاتو باز پریشون کن منو مهمون کن
هوای ابری شهرو با یه لبخند بارون کن
هزارو یک شبم باشه خود شهرزاد هستی تو
یه حس ناب هستی خود آفتاب هستی تو
آهای بانوی پاییزی گل مهتاب هستی تو
من عاشق میشدم هر بار که میدیدم تو خندونی
نمیدونی چند ساله تو رویامی نمیدونی
با عطر مریم دستات کویر تشنه دریا شد
ببین این شهر ویرانه
با چشمای تو ذنیا شد
من امشب خیس بارونم
پر شعرم پر از آواز
تو برگشتی با یه لخند
همین شد لحظه پرواز
من امشب خیس بارونم پر
از شعرم پر از آواز تو برگشتی با یه لخند
همین شد لحظه پرواز
یه حس ناب هستی خود آفتاب هستی تو
آهای بانوی پاییزی گل مهتاب هستی تو
من عاشق میشدم هر بار که میدیدم تو خندونی
نمیدونی چند ساله تو رویامی نمیدونی
آهای نیلوفر قصه کجا رفتی بدون من
بیا دنیامو زیبا کن یه
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
