مثل یه برگ خشکم
واسه داشتن تو تکو تنها یه جنگلو کشتم
افتادم رو زمین کثیف پی عشقتو گشتم
خسته از جنگ با سرنوشتم
اره خیلی دویدم که بهت برسم ولی تهش
به پوچی رسیدم
من تو زندگی تیغ نبودم ولی خیلی بریدم
خنده دادم گریه خریدم
هی باتوام واسم از دور بخند که فقط روزگار
جلومون چاله کند
خیلی زدیم ولی در وا نشد
خواستیم اما نشد
دور شدیم خود به خود
نمیشه که نمیشه
خیلی دردا کشیدمو دوریت فقط یکیشه
حرف اخر و قسمت لعنتی زده همیشه
با تبر هی ضربه زد به ریشه
قرار درد عشقت بمونه دیگه چشمای خیسمو
نشون ندم بهت
تو بری تماشات کنم از دور یه گوشه ساکت
سخته دیدن غصه تو نگاهت
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
قسمت - فرید تهرانی
قسمت - پیمان پهلوان