دریا تر از آبم
آبی تر از دریا
این عشق نمیمیرد
پایان شوم باید
گویی که من مجنون
گویی چو دیوانه
از یاد نخواهم برد
خاکم کنی شاید
ای عشق دیرینم
رویای شیرینم
این چشم که میگرید
این اشک که می آید
هر قطره اش شعر است
هر لحظه اش باران
این عشق بی فرجام
تنها تو را خواهد
فریاد خاموشم
بغضی فرو خورده
موجی که بی مقصد
بر صخره میتازد
ای جان جانانم
مهتاب تابانم
این دل تو میدانی
غمها به تن دارد
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
کیانسا - آدمی