تا دورم از تو یه ثانیه تو قلبم جنگ جهانیه
تو ازادم کنی من دلم ابد خورده و زندانیه
دلم تنگه دلم گریه خواست صدام میزننو نیس حواس
من اینجامو میخندم تو جمع کی میدونه دل من کجاست
یاد گرفتم دِل ندم، چون هر کی اومد رفت
یه روز گفت “میمونم”، فرداش دیدم پرید مثل کف
تو خیابونا تنها، با خودم پُر بحث
با پاهایی خسته، با دلی که دیگه نذاشت جای عشق