لب های غرق خنده ی تو ، زیباترین تصویر دنیاست
میخندیو صدای خندت ، مثل صدای موج دریاست
چشمای تو یه رازی داره ، که ماوارای این جهانه
هر وقت رفتم به عمق چشمات ، برگشتم با یه ترانه
غباریم زحمت کش بادها به وحشت اسیرند آزادها
جهان ستم چون نیستان پر است ز انگشت زنهار فریادها
بنالید بنالید ای سرو شمشادها
دردیست چون خنجر یا خنجری چون درد
بی گمان امروز اگر از سختی آســــان بگذریم
بــایــد از آســایــــشِ فــردایِ ایــــران بگذریم
حرمتِ سبزِ وطــــن از خونِ سرخِ لاله هاست
تا کجا می باید از خــــونِ شــهیدان بگذریم ؟