میون این همه آدم اسمت هنوز مونده یادم با اینکه رفتی و راحت رَد شدی تو همین ساعت از دل تاریکی شب شدی پیدا با یه فانوس نقطه ی شروعی واسه پایانِ این همه کابوس برگِ خاکستری من توی گلخونه ی قلبت سبزه سبزه پره نوره مثل نیلوفرِ آبی توی مردابِ دلِ من شدی تنها امیدِ ناامید من بعد تو خونه بی صداس نفس توی سینه بی هواس زندون اشک و غصه هاس بعد تو عشق یه ادعاس فقط توی شعر و قصه هاس زندگی بی خیالِ تو یه اشتباس همزاد منی نبض تو رگ های منی نشستی به دلم یک آن تو همه دنیای منی تو لحظه ی خوب منی رویای فردای منی میفهمی نگفته هامو صدای سکوت منی بعد تو خونه بی صداس نفس توی سینه بی هواس زندون اشک و غصه هاس بعد تو عشق یه ادعاس فقط توی شعر و قصه هاس زندگی بی خیالِ تو یه اشتباس
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
محمد آذین - حسرت
محمد آذین - دل دادم