سنگ صبورم کی قدت، زخم زبونم میزد هی؟
من که جوونم بی غمت، میشم برگ خزون نبینمت
میوفتم از رو شاخه و خورد میشم زیر پای همه عابرا
اِنا لله چشمات ای یار بباره کاش هی راه به راه
مگه للهی دل دادی کم خریدم؟
نه به عشق بازی انگاری کج سلیقم!
بله من مریضم کمه بستری شم!
طناب شو پاهام کنه با صندلی قهر!
دیگه وقتشه رفتنی شم
پیشه من دلتم ندی پر
میشه ترکشه غم شریکم ، عزیزم...
بغلم چترت نی دیگه
تا هوا بارونی میشه
عسلم اشکت چی میگه؟
مگه جات الان آروم نی پیشش؟
با مرام خوابوندی بی عشق
قلبو توو تابوت دیدی هی
هر دو توو کابوس میشم حیف
راشو گم کرد گل، هر بار جلوت پژمرد
خوردم زمین چون حیله ی پروازو خوردم خب
حالا بیا رو قبر من شمعاتو روشن کن
من با تو مُردم چون
تو شدی بد چقدر...
هی لگد میزنی به نعش من
موندنی ترینه تو رفت که رفت
برنمیگرده حتی با نبش قبر
پشت دستم داغه اما
روی قلبم تیره عشقه
زنده به گورم میکردی
تا میدیدم خیسه چشمت
دیگه دستام موهاتو پیچ نمیدن
نفسام دیر رسیدن
پس خیالت راحت باشه
دیگه بهت گیر نمیدم ، میس نمیشم
فیلمه زندگیم تموم شد هق هقت زیرنویسم
یکه بزنه غمت، به دله در به دره
من برسه دردسره، تن به تنه جنگش اگه
گفتم دلو کم بشکن هی
صبرش کمه زجرش نده
گفتی دلت بختش بَده، حقش غمه
دیدی گیره به هر جایی دلت تف به حقایق
دیدی ریشه ی تنهایی گره خورد به شقایق
دیدی روحم اومد جلو تنم حکمه طلاقش
دیدی عمر دقایق
گفتم ، بده وضعیت فداتشم
قصد اذیت نداشتم
برات گلم عشق میخواستم
درار تو رخت سیاتم
اون از چشات اشکو پاک کرد
اومد به جاش گرد و خاکم
توو قهره بات جنگو باختم
همین یه متر جا مال من
تمومه دنیا مال تو
خار و بکار توو قلبمو
خودت برو دنبال گل
دنیای تو
خالیه از عشق نداری وجدانشو
تو شدی بد چقدر...
هی لگد میزنی به نعش من
موندنی ترینه تو رفت که رفت
برنمیگرده حتی با نبش قبر
"در دل خاک محبتم را با تو تقسیم میکنم
جایی که هیچ چیزی نمیتواند مارا از هم جدا کند
این نبش قبر سفر به عمق عشق ماست
سفری که از آنچه بودیم تبدیل به آنچه که هستیم شد"
سنگتو به سینه زدم و سرم خورد به سنگ
برام گرون تموم شدی براش مفته چنگ
با قلبی که به عشقت مؤمنه کفره جنگ
ولی توو دنیای سیاه قلب تو قفله رنگ
گفتم پری از تنفر ، عوض شو
میزدی همش غر ، فقط تو
دیگه درومد ستاره از برق چون
تیر خیانت به ماه شبم خورد
یعنی پر از تاریکی ام
دیگه نکنی از چشام توقع
دیگه نه تو دیدن بخواه نه من تو رو
پ به هر چی هست و نیس فیصله میدم
من اون عقلم که سرت دل زده نیشم
لااقل بهش تکست نده پیشم
بی شرم ، بات آخره قصمه بی شک
ایندفعه فرق داره چون خودم دیدم
وقتی سرت هی صداشو بلند میکرد
لب پرتگاهم و هی هولم میدن
خاطراته کسی که یه روز هولم میکرد
پیشمی پس واسه تو چرا دلم تنگ شده؟
فاصله ی بین ما هزارتا فرسنگ شده
نیستی و کنج دلم توو سنگرت جنگ شده
صورتم ببین چقدر یخ زده، بی رنگ شده
تو شدی بد چقدر...
هی لگد میزنی به نعش من
موندنی ترینه تو رفت که رفت
برنمیگرده حتی با نبش قبر
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
مرصاد الف - ملکه
مرصاد الف - تصادف
مرصاد الف - عشق بد اخلاق