بعد این همه سال چشمامو وا کردم
دیدم هنوز نشستم جا راه رفتن
همه رفتن و رسیدن راحت من
باز مثل همیشه بازنده ام
هی میگفتم اوس کریم دل
تو این شلوغیات یه وقت به ما بده
بسه دیگه مشتی بذار به ما هم برسه
یه نمه باد از لای درهای بهشت
دیدم مستی هم دیگه فاز هایده نداره
هر جا دوییدن دیگه فایده نداره
پپ گفتم به جا اینکه بنالیم یه دم
وقتشه به زندگیم یه حالی بدم
به هر دری زدم به هر کی رو زدم رفت سریع عقب
من موندم و یه راه پیشه روم
با هدفی که قرار بود خراب بشه روم
تا میرسیدیم پیشه هر لاشخوری
میخواست چشمو ببندیم امضاش کنیم
میگفت امضا کن فردا رو شکل میده برات
تلخه ولی آخرین اکسیره الان
غافل از اینکه باید خودمو خار کنم
با همین دستام بچمو چال کنم
این جنگل قفس و درختا میله است
شیرا تو زنجیر و خرا شاخ شدن
چرا چی شده که راضی شدیم به مرگه هم
کو اون آسمون آبی و شهر پر خنده پس
چرا چی شده که راضی شدیم به مرگه هم
سیاه شدم تا خدا بمیره توی قلبه من
یکی گفت برو اینجا که جایه تو نی
نمیشه پر کرد بهتره خالی کنی
واسه چیزی که میخوای باید دست مالی بشی
من تو رو میشناسم اینا کاره تو نی
میدونستم حرفه حق میگه
ولی خب دل که پره مغزه رد میده
توی توهم یه شهر رنگیه
گیر میکنه و یه لب به جو میده
بعد گفت افته نذار اخمتو ببینن
ساکت بمون برات حقتو بگیرم
اینور که مجرمی اونور باید مطرب شی
امروز با ما نباشی فردا کسی دورت نی
کو شعر این بودم این بودم
چپ و راست هی دنیا میریخت رو من
دست دراز کردم خسته پاره
یادم نبود که مار دست نداره
بچگی کردم بدبین شدم به همه بیش از حد
ولی باز یه فرشته خدا فرستاد
تا مادرم نبینه دوره خودم میچرخم
خلاصه خرمشهری بودم واسه ی خودم
کلی شهید دادیم تا آزاد شدم
اما درد ترکشا تو تنم میمونه
تا دنیا بهم بگه که یادت بمونه
نذار اون که باید رو میزت ملق بزنه
خوردت کنه باهات بد حرف بزنه
همه یادتون باشه ثابته این قانون
زمین تا همیشه گرده آقایون
چرا چی شده که راضی شدیم به مرگه هم
کو اون آسمون آبی و شهر پر خنده پس
چرا چی شده که راضی شدیم به مرگه هم
سیاه شدم تا خدا بمیره توی قلبه من
در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
